Yahata ligt aan de voet van de berg Sarakura. Veel mensen wonen hoog op de hellingen rondom het dal in huizen die te bereiken zijn door smalle, steile straatjes. Petje af voor alle oude mensen die deze hellingen elke dag op- en neerlopen. Oude, traditionele huizen van donker imitatie-hout staan hier naast kunstmatig aandoende nieuwbouwhuizen in Amerikaanse suburban-stijl, het contrast is opvallend. Aan de andere kant van de grote nieuwe snelweg die nog gedeeltelijk wordt gebouwd liggen grote braakliggende terreinen, een soort van semi-wastelands die nergens voor worden gebruikt, omheind door hoge hekken.

Beneden in het dal strekken zich grote industriegebieden uit, oerwouden van metaalplaat en asfalt waar je af en toe een glimp van menselijke aanwezigheid opvangt; potplanten langs de buitenmuren of een achtertuin vol met oude meubels. Maar de mensen, waar zijn alle mensen waar de straten vol mee zouden moeten zijn? Volgens een Wikipedia demografische kaart is de bevolkingsdensiteit van Fukuoka prefecture waar Kitakyushu ligt, hetzelfde als in Tokyo, tussen de 500- 5000 mensen per vierkante kikometer. Dus waar zijn de mensen? Dat weten we niet, maar in Yahata zijn ze in ieder geval niet. Of we zien ze tenminste niet. De straten in Yahata zijn leeg, uitgestorven, met de uitzondering van de ene oude vrouw met de kromme rug die met wat groente van de markt langzaam naar huis loopt, of de oude man die de miniversie van een hond uitlaat. Verder is het stil, stil en leeg op de straten van Yahata.

(De fotos in de slide show kunnen fullscreen worden bekeken.)

And English for those who don’t speak Dutch:

Photos from our walks around Yahata, Kitakyushu.

Yahata is situated at the foot of mount Sarakura. A lot of people live high up in the hills around the valley, in houses that are reached only by steep, narrow streets. Respect to all the old people who walk up and down these streets every day. Old, traditional houses made of dark imitation-wood material are standing next to newly built fake looking houses in American suburbia style – the contrast is striking. On the other side of the huge, new highway (still partly being built) are large empty, unused areas, surrounded by tall fences.

Large industrial areas stretch out down in the valley, concrete and sheet metal jungles where signs of human life is rare, but sometimes you stumble upon some flowerpots neatly arranged along sides of buildings, or backyards full of old furniture. But where are all the people that the streets are supposed to be crowded with? According to a Wikipedia demographic map, the Fukuoka prefecture where Kitakyushu is situated, has the same population density as Tokyo, that is between 500-5000 people per square kilometer (ok quite a big difference, but still). So where are all the people? Well, we dont know, but in Yahata they are not. At least we do not see them. The streets of Yahata are mostly empty and deserted, with the exception of the old lady with a bent back slowly walking home from the market with some vegetables sticking out of her bag, or the old man walking his miniature version of a dog. Otherwise the streets of Yahata are quiet, quiet and empty.

Arbeiderswoningen worden gesloopt om plaats te maken voor vrijstaande huizen zoals hieronder:
Worker’s flats are being demolished to make place for free standing houses such as below:

Het doel van sumoworstelen is de tegenstander buiten de ring (dojo) te dwingen of dat deze de grond aanraakt met iets anders dan zijn voeten. Japan is het enige land  waar sumo professioneel wordt beoefened en een topworstelaar kan tot 30.000 dollar per maand verdienen. Er is een strenge hiërarchie tussen de worstelaars; de junioren, of rikishi, moeten de senioren, sekitori, bedienen en helpen, zoals lunch maken, hun bad klaarmaken, hun handdoeken vasthouden en andere klusjes.

Op 9 augustus 1945 hebben de Amerikanen de A-bomb (“Fat Man”) op Nagasaki gegooid en die is op ongeveer 500m boven de stad ontploft. (Nagasaki was eigenlijk het tweede doel, de eerste optie was Kokura in Kitakyushu waar we nu wonen, maar vanwege rook van de industrie was de zichtbaarheid te slecht). Alles en iedereen binnen een straal van een kilometer van de explosie werd onmiddelijk vernietigd. Ongeveer een derde van het centrum was totaal verwoest door de branden. In totaal zijn 75,000 mensen omgekomen en hetzelfde aantal is gewond geraakt of later overleden aan verwondingen of gevolgen van straling. In het Atomic Bomb Museum zijn delen van gebouwen en muren te zien waarvan het oppervlak gebubbeld is, alsof het dun plastic was dat te heet is geworden. Tegenwoordig is het moeilijk om je dit horrorscenario voor te stellen in het bruisende, levendige en kleurrijke centrum van Nagasaki, tot nu toe onze favoriete stad op Kyushu.

En we voelen ons thuis!

“Western style” huis op de Dutch Slope (volgens ons ziet dit huis er meer Amerikans dan Hollands uit).

Nagasaki ligt in een dal. Voor mensen die niet naar boven willen klimmen, is er een lift. Heel handig.

De haven.

Het Hollandse cruise schip Volendam gezien vanuit de Engelse Glover garden.

Het gevecht tegen water, net als in Holland.

Nagasaki staat vol met tempels, veel waren door de atoombom vernietigd en later opnieuw gebouwd.

Japanse tuin in Glover garden.

China town

Karpers bij een van de oude stenen bruggen.

Op deze foto Nick Hoekstra, Amerikaan, gefotografeerd tussen de leegstaande flats waar 15 jaar geleden nog de arbeiders van Nippon Steel woonden. Verderop zijn al een paar blokken gesloopt en nieuwe, vrijstaande huizen worden gebouwd.

Een sprankje vrolijkheid in het grauwe Kitakyushu.

Alle elektriciteitskabels zijn bovengronds, in tegenstelling tot wat je zou verwachten van een hoogtechnologisch land.

In de achtergrond: Space World pretpark.

Ons appartement is op de bovenste verdieping van het smalle gebouw in het midden.

Ons “appartement” bestaat uit een kleine kamer van ongeveer 9 m², plus ongeveer dezelfde hoeveelheid kastruimte.

Kitakyushu ligt in het noorden van Kyushu, het meest zuidelijke van de Japanse eilanden. De stad heeft ongeveer een miljoen inwoners verspreid over 487,71 km².  Vijftig jaar geleden was Kitakyushu een van de smerigste industriesteden van het land. Nu werkt de stad hard aan een groen imago en profileert zich als een voorloper in recycling. Volgens de gids van een rondvaart in de havens was er een halve eeuw geleden geen vis meer in leven in de vervuilde havens en nu zit het vol met vis, zagen we tijdens een fietstochtje langs de loodsen van Nippon Steel. Maar op de vraag of die vis ook gegeten wordt was het antwoord ontkennend; die wordt verderop gevangen.

]]> http://wejapan.wordpress.com/2009/09/29/14/feed/ 0 wejapan flag UItzicht vanaf verlaten heiligdom in de haven van Yahata De verlaten loodsen van Nippon Steel IMG_1724 IMG_1114 IMG_1130 IMG_1229 appartement http://wejapan.wordpress.com/2009/09/29/test/ http://wejapan.wordpress.com/2009/09/29/test/#comments Tue, 29 Sep 2009 04:52:04 +0000 wejapan http://wejapan.wordpress.com/?p=4 ]]> Vanaf 2 oktober zijn de Japanse avonturen van kunstenaars Sara Bjarland en Gerbrand Burger te volgen in de visuele blog we reddotJapan. Tijdens hun verblijf aan het Center for Contemporary Art in Kitakyushu in het zuiden van het land, laten ze foto’s en andere beelden zien uit de omgeving en van reizen die ze ondernemen.

Vanaf 2 oktober zijn de Japanse avonturen van kunstenaars Sara Bjarland en Gerbrand Burger te volgen in de visuele blog we Japan. Tijdens hun verblijf aan het Center for Contemporary Art in Kitakyushu in het zuiden van het land, laten ze foto’s en andere beelden zien uit de omgeving en van reizen die ze ondernemen.

Hoewel op het eerste gezicht niets te zien is van een haperende economie is het ongetwijfeld een realiteit in de industriestad Kitakyushu, thuisstad van Nippon Steel en fabrieken voor auto-onderdelen, robots en halfgeleiders. Tegelijkertijd is de stad hard aan het werk om de groenste stad van Japan te worden. Dat willen Sara en Gerbrand nog wel eens zien.

Gerbrand, die de Gerrit Rietveld Academie volgde en recentelijk De Ateliers, maakt korte films en istallaties over plaats en displacement. Hij werkt in Japan met foreign residents aan een serie foto’s (met cosplay en andere verkleedpartijen) waarvan verslag wordt gedaan in de blog. Sara studeerde fotografie in Rochester, Engeland, en daarna Fine Art Media aan Slade School of Art in Londen. Ze werkt veel met video en fotografie, en gebruikt papier, insecten, planten en andere materialen in har werk. Ze benadert de nieuwe en onbekende omgeving door de lens van haar camera.

Of  uiteindelijk suki of kirai betekent (wel of niet houden van) moet blijken. Waarschijnlijk iets van allebei.